( Preek Gal 5,1.13 ) [ English Translation ] [ Deutsche Predigt ] [ Abkündigungen713.69 KB ]
1. Aankoms, saamloop, opstyg
Liewe feesgemeente en veral liewe katkisante, twee jaar katkisasie kom vandag tot 'n einde met 'n fees. Dit lyk soos die einde, maar eintlik is dit eerder 'n nuwe begin.
Kom ons kyk terug. (Wys rugsak) Soos hierdie jongmense op die foto met hul rugsakke het julle ook klas toe gekom. Sommige was skaam, onseker, met vrae in hul bagasie: wat wag vir my? Sal ek gewild wees, sal ek van die ander hou? Sal ek vriende maak? Ook in jou bagasie is jyself en jou ervarings met kerk, sondagskool, Padvinders, godsdienstige opvoeding. En natuurlik jou eie lewe, gelukkige tye, tye van gebrokenheid en hartseer uit jou verlede. Afskeid wat geneem moes word. ‘n Nuwe begin wat jy aangedurf het.
Twee jaar gelede was so 'n nuwe begin. Ons het saam vertrek. Julle het mettertyd as 'n groep saamgegroei. En ten spyte van Corona-beperkings, het ons twee wonderlike kampe saam gehad waar ons die onderwerpe vriendskap en nagmaal bespreek het. Sommige aktiwiteite sal ons dalk later kan doen. Maar vandag eers die fees van julle aanneming en ook dié van 31 Oktober, die fees van die Hervorming.
En hierdie twee feeste werk baie goed saam. ‘n Nuwe begin. As Evangelies Lutherse Kerk onthou ons vir Martin Luther, wat die moed gehad het om dinge anders te sien. Die Hervorming het in 1517 begin toe sy 95 tesisse op die Wittenbergse kerkdeur geplaas is. Hier staan ek en ek kan dit nie help nie. God help my. So is dit van Luther oorvertel. Daarmee het hy meer bereik as wat hy dalk bedoel het. Sy doel was nie dat 'n nuwe kerk gestig word nie. Hy het hom beywer vir 'n vernuwing van die kerk. Meeste van die tyd loop dinge anders uit as wat ons beplan.
Een onderwerp wat hy na vore gebring het, was die onderwerp van “vryheid”. Hy praat van die vryheid van 'n Christen, wat vry is om te glo dat hy deur Christus voor God geregverdig is en op geen manier hoef te presteer om deur God aanvaar en gelief te word nie.
Ek lees uit die Bybel in Galasiërs 5: 1 + 13
Christus het ons vrygemaak om vry te wees! Staan dus vas en laat julle nie weer deur die ou wette gevange neem nie.
Broers en susters, julle is geroep tot vryheid! Maar dit beteken nie dat julle nou kan doen en laat soos julle wil nie. Sien toe dat julle mekaar uit liefde bystaan.
Julle, liewe katkisante, is geroep tot vryheid. Jy mag vry wees en vry bly. Dit is wat ons julle vandag toewens, dat julle altyd sal vry voel. Want julle is geroep tot vryheid, om eie besluite oor julle eie pad vorentoe te neem.
Die aanneming is 'n stap in hierdie rigting.
2. Die verhaal van die arend wat nie kon vlieg nie
Dit word vertel dat 'n man eendag 'n baie jong arend gevind het wat uit sy nes geval het. Hy het hom huis toe geneem en hom saam met sy hoenders in die hoenderhok gesit en vir hom graan gegee om te eet.
Na 'n paar jaar het iemand kom kuier wat iets van voëls geweet het. Die arend het sy oog gevang en hy het gesê: "Die voël daar is nie 'n hoender nie, dit is 'n arend."
“Ja,” sê die man, “dis waar. Maar ek het hom grootgemaak om 'n hoender te wees. Hy is nie meer 'n arend nie, maar 'n hoender."
“Nee,” sê die ander man, “hy is nog steeds 'n arend. Hy het die hart van 'n arend en dit laat hom hoog in die lug vlieg."
“Nee, nee,” sê die man, “hy het 'n regte hoender geword. Hy sal nooit weer soos 'n arend vlieg nie."
Toe besluit hulle om dit te probeer. Die voëlkenner het die arend opgetel en gesê: “Jy is ’n arend. Jy hoort in die hemel en nie op aarde nie. Sprei jou vlerke en vlieg!"
Die arend kyk rond. Agter hom sien hy hoe die hoenders hul graan pik en hy spring af en pik saam met hulle.
Maar die man het nie moed opgegee nie. Die volgende dag het hy met die arend op sy arm op die huis se dak geklim, hom opgelig en gesê: "Jy is 'n arend, sprei jou vlerke en vlieg!" Maar die arend kyk weer na die hoenders in die werf, spring af en pik saam met hulle.
Toe sê die hoendereienaar: "Ek het jou gesê, hy is 'n hoender en hy sal 'n hoender bly." “Nee,” sê die ander man. “Laat ek weer probeer. Hy het beslis die hart van 'n arend. Môre laat ek hom vlieg.”
Die volgende oggend het hy die arend op 'n hoë berg geneem. Hy lig hom op en sê: “Jy is ’n arend. Jy behoort aan die hemel. Sprei jou vlerke en vlieg!"
Die arend het gebewe, maar hy het nie gevlieg nie.
Toe laat die man hom reguit in die son kyk (foto van die arend) en skielik het die arend sy vlerke gesprei, met 'n kreet in die lug opgestyg en nooit teruggekeer nie.
3. Strewe na vryheid - hou moed
Dit verg moed om jou vryheid te gebruik. En vir ouers verg dit ook baie moed om hul kinders te laat gaan, om hulle te laat opstyg.
Daar is oomblikke in ons lewe wanneer ons ingeperk voel. Ons is nie altyd besig met wat ons eintlik wil doen nie. Of het nie die tyd en energie om dit te doen nie. Dan is dit asof ons net die korrels optel wat op die grond lê en nie na die son of die hemel kyk nie.
Julle jongmense het gesê dat wanneer die skool stresvol is, wanneer julle klavier moet oefen, wanneer julle onseker of bang voel, julle die meeste van alles na vryheid smag. Stresvol is ook om in jouself vasgevang te wees, in eie bose gedagtes, of wanneer jy ander hul geluk nie kan gun nie, of wanneer die verwagtinge wat sosiale norme aan jou stel te hoog is. Dit is gevoelens wat jou gevange kan hou en jou jou van jou vryheid beroof.
Volwassenes het dikwels soortgelyke gevoelens. Ook hulle ervaar dat dinge moeiliker raak, dat geleenthede ontbreek: die druk van verwagting in ‘n werksituasie, die gebrek aan energie om iets anders te probeer, die tyd wat uitloop. Of jou verlede, vorige ervarings wat steeds in jou pad staan.
"Jy is geroep tot vryheid". Jy kan dinge doen wat jy altyd gedink het jy nie kan, wat jy nooit sal kan doen nie. Maar jy moet dit probeer, anders gaan jy nooit weet hoe vryheid smaak nie.
Dit is ook wat die storie van die arend wil oordra: daar steek meer in ons. Dikwels meer as wat ons dink, wanneer ons soos hoenders net na die grond kyk en graan pik.
Ons kan die son sien en in die verte kyk: As ons nie probeer om te vlieg, sal ons nooit vlieg nie. Wie bly droom, sal vryheid nooit ervaar nie.
4. God en Vryheid
En dit is presies die rigting waarin God wil hê ons op pad moet wees. Hy vertrou dat ons dit kan doen. Hy wil ons krag gee. Hy glo in ons. Hy hoop vir ons.
Dit is soortgelyk met geloof: ‘n mens kan gou sê, ek kan met God niks aanvang nie. Ek voel daar is niks nie. Ek is nie gelowig nie. Maar ook hier: as jy nie probeer bid, Bybel lees, met ander daaroor praat, dan kan jy nie weet nie. Hoop, geloof en vertroue werk net wanneer jy probeer regmaak om op te styg. ’n Lewende verhouding met God gee jou vryheid.
5. My plek in die wêreld
’n Laaste kyk na Paulus se woord aan die Galasiërs. Hy skryf: Broers en susters, julle is geroep tot vryheid! Maar nie tot 'n vryheid wat net ruimte gee aan die vlees nie, dit wil sê die voorwendsel verskaf vir wat jy selfsugtig begeer. Dien mekaar eerder in liefde.
Vryheid, liewe gemeente, ek dink ons stem almal saam: dit kan nie onbeperk wees nie. Staan mekaar mekaar in liefde by. Dis waaruit vryheid bestaan.
Wanneer ek bevry is van die vrees om te kort te skiet, kan ek met nuwe oë, met liefde na my medemens kyk en daardeur nuwe dinge beleef en vryheid ervaar.
Dan, liewe katkisante, is die rugsakke wat julle simbolies na die katkisasieklas saamgebring het, gevul met dinge wat nodig is vir die lewe.
Ons is saam op pad as julle wil.
Julle sal altyd oop deure hier vind.
Julle is vry om in die verte te kyk, die son voor julle, die lug bokant julle. Om soos die arend te vlieg.
God hou aan om vir julle "ja" te sê. Julle is goed soos julle is. Bevry van die druk om te presteer, veral in geloofsake.
Dit is vryheid. En ek wens hierdie vryheid toe aan ons almal en veral aan julle jongmense.
Amen